Hayattan Kesitler

Geri Döndüm :)

Herkese merhabalar

Bendeniz Alumina geri döndüm. Uzun süre ara vermiştim ama bu sefer kararlıyım. Blog yazmayı alışkanlık haline getireceğim. Yazı yazmayı. Blogger olmayı. Bundan sonra büyük aksilikler olmadığı müddetçe her cuma yazacağım. Kendimi zorlayacağım ve yazacağım.

Sevdiğim şeylerden bahsedeceğim. Bunlar sadece kitaplar değil. Birçok şey. Daha cesur olacağım ve daha çok yazmaya çalışacağım. Üşengeçliğe dur demenin vakti geldi çünkü. Çekingenliğe de. Yazma alışkanlığı kolay kazanılan bir şey değilmiş.

Kimse okumasa da yazacağım. Çünkü önceki yazdıklarıma baktıkça mutlu oluyorum. Büyük bir şey değiller ama hiç de değiller.

Gelecek cuma görüşürüz

_Alumina

Reklamlar
hayat, Hayattan Kesitler, istanbul, Şehir

Fetih Paşa Korusundaki Kedi

Kedileri çok sevdiğimi söylemiş miydim ? Şu minnak canlıları sevmeyen blog yazarı olur muymuş hiç ? Kış tatilinde arkadaşımla Fetih Paşa korusunda yürüyüşe çıkmıştık. Hava serin, gökyüzü mavi, ağaçlar yeşil idi. Bu kedi manzaranın orada durmuş bize sinirli sinirli bakıyordu. Neden öyle baktığını anlayamadık. fotoğraf çekilmemize de engel oldu. Tam ışığın yeterli geldiği yönde, çitlerin üstünde duruyordu. Bizde onun fotoğrafını çektik 🙂 Kimi hayvanlar çok tuhaf biz tam gidecekken o yukarıda gördüğünüz gibi yere uzandı beni sevin, benimle oyanayın dermişçesine hareket etmeye başladı. Biz dediklerini yapmayınca yine sinirli sinirli baktı. Bizde onu manzarayla yalnız bıraktık. Bu arada bir kediyi böyle sinirlendirecek ne olabilir ki ? .

Bol Kedili Günler

-Alumina

hayat, Hayattan Kesitler, Okul, Uncategorized

Bir Dönem Başlar…

Evet bugün üniversite 2. Sınıfın 2. döneminin ki namı diğer bahar dönemi, başlangıç günü. Çok heyecanlıydım taki okul ring servisine binene kadar. Bazen mutlu olursunuz, sonra neden mutlu olduğunuzu unutursunuz ve unuttuğunuz için mutsuz olursunuz. Ringe bindiğimde bunların hepsini 1 saniye içinde hissettim. Hava neyse ki güzel, şubatın başlarında olmamıza rağmen serin rüzgarlar ve insanların giyim tarzlarından başka kış alameti yok. Yoksa iyice mutsuz olacaktım. Nedenini, nasılını ve aslını bilmeden.

Bunları Beşiktaş ringini beklerken yazıyorum. Zamanın çok hızlı geçtiğini farkettim. Tatilde ne yaptım bilmiyorum. Tatil nasıl geçti onuda bilmiyorum. Mutlu ya da mutsuz olup olmadığımı da bilmiyorum. Biliyorum anlatım hataları yapıyorum. Yazmak için mi yazıyorum yoksa yazmak ihtiyaç olduğu için mi ? Aslında sebebi ileride bu bloga bakmak ve o tarihlerde neler yaşadığımı hatırlamak. Nedense insan derdini tanımadığı insanlara anlatınca daha çok rahatlıyor. Çünkü tanıyanların yargılayacağından korkuyor. Evet bu, blog yazmamdaki sebeplerden biri bu.

Konu konuyu açıyor. Açılmış konulardan bir iki tanesini kapatıp orijinal konuya geri dönüyorum. Bugün okul dönemimin birinci günü. İnstagrama durum atacaktım ama bloga yazmamın daha iyi olacağını düşündüm.

Bugün derse bölüm başkanı hocamız girdi ve ben sadece kitap adı söyleyip dersi bırakacağını düşünürken o ders işledi. Bu hocadan çok ciddi bir kadın olduğundan korkardım. Gerçekten çok ciddiydi. Derse geç gelen arkadaşlardan birine bu ilk ve son dedi. Ama korkutucu değildi. Dersini iyi işliyordu. Ve kendisini sevdim

Yazıyı pazartesi  yazmaya başladım ama bugün yolluyorum. okulun ilk haftası bitti ve çok sıkıcıydı ama arkadaşlarımı özleişim.

Alumina

Anime, hayat, Hayattan Kesitler, Japonca, Okul

Hayat yaptığımız Tercihlerdir….

Life is just an important choice one another, keep going forward and watch how far those foolish choices can take you.

Hayat bir biri ardına yaptığımız tercihlerdir, ilerlemeye devam et ve bu saçma tercihlerin seni nerelere götürebileceğine bak.

– Hideaki Sorachi (Gin Tama)

Şu sıralarda izlediğim animede böyle bir replik geçiyor. Bu sıralarda da finallerim var olduğu halde ben Japonca kursuna gittim. Daha doğru ifade etmek gerekirse 2 adet finalimin, ki birisi saat dokuzda diğeri ondaydı ve kitaplarıyla bakışmaktan başka bir hazırlanmışlığım yoktu, ben işte o gün finallere çalışmak yerine kursa gittim. Kursum akşam saatlerindeydi yani kurstan sonrada çalışmazdım.

Okul benim geleceğimdi, o derslerden de notum çok iyi değildi, ayrıca AGNO kasmam gerekiyordu, dahası Japonca’nın ilerde mesleğim ile bir alakası yoktu ama ben sevdiğim için çok saçma bir karar olduğunu bile bile kursa gittim. 20190102_203419

Kursa giderken durakta sınıf arkadaşlarımdan biriyle karşılaştım. Durumumu anlatınca meşhur üniversite esprisi ” risk budur.” dedi. İnsanın kendini destekleyen arkadaşları olması hoş bir şey. Buna ne kadar destek denir o ayrı bir tartışma konusu ama olsun.

Bakalım bu seçim beni nereye götürecek, nerelere götürecek ???

images.jpeg

Sevgiler ve İyi Ders çalışmalar

-Alumina