Deneme denemek, hayat

Bir şeyler…

Bazen aklıma gelen şeyleri, düşüncelerimi ve kendimi edebiyat yapıp havalı olduğumu düşündüğüm satırları telefonumdaki notlara kaydediyorum. Bir kaç ay sonra bakıp bunu gerçekten ben mi yazmışım diyorum. İşte onlardan bir tanesi.

Gökyüzüne bakıp gülümsemek bile zor gelmeye başladıysa bil ki içindeki çocuk ölüyor.

Sana gülümseyen birine tekrar gülümseyemiyorsan bil ki içinde ki çocuk çoktan öldü.

Gülümserken yalan söyleyebiliyorsan bil ki artık bir yetişkin olmaya başladın.

Ve bundan vicdan azabı duymuyorsan artık geri dönüşü yok, en sonunda başardın bu dünyaya uyum sağlayarak bir yetişkin oldun.

Gerçekten istediğin bu muydu ?

****


Gerçekler acı, gerçekler sade
gerçeklerin sadece
Yetişkinlerin ağzındaki yalanlardan
biri olmasını dilerdim

Bazen kendime şaşıyorum, bazen kendimi seviyor bazen kendimden nefret ediyorum. Galiba depresyondayım… Hiçbir şey yapasım gelmiyor. Uyanmakta zorlanıyorum… Neyse depresyon bana bir şeyler yazdırıyorsa güzeldir…

…değildir. Kendimizi kandırmayalım. Neyse sonra görüşmek üzere.

-Alumina

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s